Unterweger
In de tiafst'n Winkl meiner Söl
Wo kaana einischau′n kaun
Brennts Feier bis vieri in meine Aug'n
Eiskoit und haass wie die Höll
Regenzeit
Mei wöld is dunklgrau
Voi stanhoater Neblschwådn
Regntropfn, a Föls auf mir
Waunn I mi sölba net mehr gspia
Herr Leopold und sei Fisch
Jetzt sitzt in deim Sessel so ruhig vua mir
Hoib offens Goschal und zuagmochte Augn
"Leopold!", schrei I durchs Glasl zu dir
Oba kaana kummt mehr schaun
Der klaane rechte Pfosten
Man muass net weit zum Nåchboan schaun
Mit de gaunzen rechten Pfostn
kaunnst a riesen Mauer baun
Vum wülden Westen bis zum flåchn Ostn
Zehn Sekunden
Jetzt lieg I do im finstern Zimmer
Beweg die Lippen, oba vergeblich
Auf'm Ruck′n, boid für imma
Do is no wos, I bin net fertig
Echo im Leben
Jeda Schritt den du mochst
Jedes Wuat des du sogst
Mocht a Echo
Im Lebn vun an aundan
Am Wiaschtelstaund
A Schoafe mit an Schoafn und a Oarschpfeiferl drauf
Do is a Schoafe mit an Schoafn und am Oarsch liegt die Haund
A Haaße mit an G′schissanen und Öhlich'n drauf
De Haaße geht mit′m G'schissanen und Öhlich′n z'Haus
Dahoam
Aber d′Welt is hart, und die Träum san weit
In der Fremden hob I g'sehn, dass mit der Zeit
Des Sein mehr Schein is, und was sei ko
Da Glaunz und da Glämma perl′n foi schnö o
Zeit leben
Dass Du bist, dafia kaunnst nix
Es is passiert. Dei Existenz. Wenn sie aus is is oafoch vabliaht
Doch dazwischen liegt die Zeit aus der du wos mochst
Leb! Leb! Liaba heit, sunst host g'lebt, oba nua fost
Wos treibst Du für a Spü'?
Du z′reißt mi! Mochst hin wos scho kaputt is
Glaubst net dass des varruckt is?
Des hoit i net mehr aus
Wos treibst Du für a Spü'?
Jamira, vertrieben
Doch du bist aunders
Deswegn bleibst fremd
Die Aungst vorm Håss bleibt
Bis a do dei Haus brennt
Der Kropf
Vur launger Zeit is gweyn
Oba sicher schon vor mehr ois dreihundert Joahr
Do hots oan geb′n
der hot miassn mit an Buckl durch d'Wölt gehn